Σκόρπιες λέξεις…

Σκόρπιες λέξεις αραδιάζω, σε καρούλια σαν κλωστές είναι στην αρχή μέχρι να τις γράψω.

Μπορείς να πλέξεις το πιο όμορφο πέπλο…

μπορείς να κρατήσεις το πιο όμορφο μέτρο…

μπορείς να χτυπήσεις ακριβώς στο κέντρο…

μπορείς…

Incubus – Anna Molly

Incubus – Anna Molly

A cloud hangs over this city by the sea.
I watch the ships pass and wonder if she might be (might be)
Out there and sober as well from loneliness.
Please do persist girl, it’s time we met and made a mess .

I picture your face at the back of my eyes,
A fire in the attic, a proof of the prize!
Anna Molly, Anna Molly, Anna Molly.

A cloud hangs over and mutes my happiness,
A thousand ships couldn’t sail me back from distress. (distress)
Wish you were here and I’m a wounded satellite.
I need you now. Put me back together, make me right.

I picture your face at the back of my eyes,
A fire in the attic, a proof of the prize!
Anna Molly, Anna Molly, Anna Molly.

I’m calling your name up into the air.
Not one of the others could ever compare.
Anna Molly, Anna Molly!

Wait… there is a light… there is a fire…
Illuminated attic.
Fate. Or something better? I couldn’t care less,
Just stay with me a while.
Wait… there is a light… there is a fire,
Defragmenting the attic,
Fate? Or something better? I couldn’t care less,
Just stay with me a while.

I picture your face at the back of my eyes,
A fire in the attic, a proof of the prize!
Anna Molly, Anna Molly, Anna Molly.

I’m calling your name up into the air.
Not one of the others could ever compare.
Anna Molly, Anna Molly!

Wait… there is a light… there is a fire
Defragmenting the attic, (Anna Molly!)
Fate? Or something better?
I could care less,
Just stay with me a while

http://www.youtube.com/watch?v=5eVcp6Xl6NM

Πίθηκος ή άνθρωπος

Πάλι τα ίδια λάθη…
Πάλι δεν κράτησα τίποτα για μένα…
ήθελα να τα δώσω όλα… όσα έχω…
Όλοι τρομάζουν…
Ακόμα και ένας πίθηκος δεν θα έκανε το ίδιο λάθος τόσες φορές …
Επιτέλους βάλε ένα όριο μην αφήνεσαι τόσο εύκολα…
Μην εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους τόσο εύκολα…
Είναι στη φύση μας να μην εκτιμάμε…

Αφιέρωμα στον Παύλο Παυλίδη (free download)

Ένα αφιέρωμα στον Παύλο Παυλίδη

Παρέα με τους B-movies και όλους τους ανθρώπους που τον περιβάλουν όλα τα χρόνια της μουσικής του καριέρας, δημιουργεί ένα ντοκιμαντέρ 72 λεπτών γύρω από τα τραγούδια των προσωπικών δίσκων του, της μουσικής του καριέρας και των παραστάσεων στη Σύρο. Στο DVD περιέχονται τα δώδεκα τραγούδια από τις παραστάσεις στο θέατρο Απόλλων

*download*

PavlosLive

Αναπνέω…

Αναπνέω…
Βλέπω…
Ακούω…
Μήπως προσπαθώντας να σε ξεχάσω
άφησα τον εαυτό μου να γίνει μια σκιά ;
Αναπνέω…
Βλέπω…
Ακούω…
Μήπως σε ξέχασα και νομίζω ότι όλα σου μοιάζουν ;
Αναπνέω…
Βλέπω…
Ακούω…
Μήπως σε σκέφτομαι και η απουσία σου μ’ έχει κάνει γκρι ;

Αναμένω την πανσέληνο

Όταν πλησιάζει η ώρα το νιώθεις… πας να σκάσεις και αρπάζεις ένα χαρτί κι ένα στυλό και αρχίζεις να ξεφουσκώνεις… Όταν αποζητάς την ηρεμία και την χαρά πάντα βρίσκεται κάτι που καταφέρνει να τα καταστρέψει όλα.

Γι’ αυτό όταν ήμουν μικρός μου άρεσε να κάθομαι στο πατάρι, είχε ησυχία, ηρεμία μια τέλεια κρυψώνα. Κάθε φορά που χρειάζεται να ανέβω στο πατάρι νιώθω πάλι 5 χρονών. Έχω «προβληματικό» μυαλό δημιουργεί συναισθήματα, ανάγκες, φαντασιώσεις και κυρίως έχει αρχείο με οπτικοαουστικό υλικό που χρησιμοποιεί για να με εκβιάζει.

Αναμένω την πανσέληνο… λες και θα γίνει κάτι. Πώς τα καταφέρνει και «νιώθει» ολόκληρη. Φυσική ροή! Απόλυτη και σταθερή. Δεν παρεκκλίνει… ξέρει τον σκοπό της.

Δεν μοιάζουμε καθόλου.

Πρόσκληση…

Πελώρια κύματα σκάνε μπροστά στα πόδια μου…

αφρίζουν και το νερό φτάνει ίσα ίσα

και γαργαλάει τις πατούσες μου…

νυχτώνει και έχει ήδη φανεί το φεγγάρι,

λέω να κάτσω… μέχρι να ξημερώσει…

αν θέλεις έλα, έχει μια άδεια θέση δίπλα μου…

Μαύρο Πέπλο…

Είναι ένα μαύρο πέπλο στο πρόσωπο σου
Δεν μπορείς απλά να το βγάλεις
Γιατί;
Είναι κάτω από το δέρμα σου
Μπορεί να φτάσει και στην καρδιά σου αν δεν προλάβεις να τραβήξεις την κλωστή
Ποια κλωστή;
Είναι μια κλωστή που άμα την τραβήξεις όλο το πέπλο διαλύεται και εξαφανίζεται
Πολλές φορές αυτή η κλωστή είναι εκεί μπροστά σου και μπορείς εύκολα να την βρεις. Άλλες όμως είναι τόσο μικρή που δεν μπορείς ούτε να την δεις. Τότε να φοβάσαι!
Γιατί;
Γιατί η θλίψη σ’ έχει κυριεύσει.

Φωτεινά σημεία…

Φωτεινά σημεία στον ορίζοντα είναι τα μάτια της και οδηγός η μεθυστική μυρωδιά της… Προσπαθώ να την πλησιάσω αλλά είναι μακριά ακόμα…
Είναι μάταιο γιατί μόλις ακούει βήματα να πλησιάζουν απομακρύνεται όλο και περισσότερο.